Dini ve milli değerlere bağlı bir çocuk yetiştirmek isteyen anne ve babalar , Evlilik hayatı başladıktan sonra, Allah’tan salih, (iyi) bir evlat istemeleri gerekir.

Yüce Rabbimiz Müslümanların özelliklerinden bahsederken şöyle buyurmaktadır.

“ Onlar ki; ey Rabbimiz! Bize zevcelerimizden gözlerimizin aydınlığı olacak iyi kimseler ihsan et, ve bizi takva sahiplerine Önder yap derler.”(Furkan Suresi 25/74)

Çocuk ana rahmine düştüğü andan itibaren anne babaların kazançlarına ve yiyeceklerine dikkat etmeleri, Kazançlarının ve yediklerinin helal olması gerekir.Bilindiği gibi anne karnındaki çocuk annesinin aldığı gıdalardan beslenmektedir. Eğer anne, çocuk karnındayken haram yemeye başlarsa, çocuk da anne karnında haram yemeye başlamış olur. Ayrıca, çocuk Anne karnındayken anne ve babaların konuşmalarını algılamaktadır.

Bu nedenle, anne babaların konuşmalarına dikkat etmeleri gerekir.

Aksi davranışlar, çocuk eğitiminde başarısızlığa neden olabilir.

Çocuk dünyaya geldiği zaman önce, sağ kulağına ezanı Muhammedi, sol kulağına kameti şerif okunmalı ve güzel bir isim verilmelidir.

Sevgili peygamberimiz sallallahu aleyhi vesellem: “ Siz kıyamet günü adınız ve babanızın adı ile çağrılırsınız, bu sebeple adlarınızı güzelleştiriniz.”( Etterğib ve’t Terhib 3/69)

Bilindiği gibi, insan dünyaya geldiği zaman, sağ kulağına ezanı Muhammedi, sol kulağına kameti şerif getirilir ve güzel bir isim verilir. Öldüğü zaman selası okunur. Bu ezanın, kamatin ve sala’nın namazı Musallada kılınır.

Çocuk dillenip konuşmaya başladığı zaman ona güzel sözleri öğretip belletmeliyiz. Elleri öpülesi annelerimiz bizleri yetiştirirken şu güzel sözleri öğretirdi:

“ Yattım Allah, kalkarım inşallah, kalkamazsam eşhedü en la ilahe illallah.

Yattım sağıma

sığındım süphanıma, melekler şahidim olsun dinime imanıma.

Oğlunu vatan hizmeti askere gönderirken de:

“ haydi oğlum, haydi git.

Ya gazi ol, ya şehit”

Diyerek uğurlardı.

Yetiştirdiği koz çocuğu için ise:

“ Kızımı öyle terbiye ettim ki, ölürse yer beğensin, kalırsa yar beğensin” derdi.

Çocuklara güzel öğütler vermeli, onlar hakkında hayır duada bulunmalı. Zira peygamberler çocuklarına hayır dualarda ve güzel öğütlerde bulunmuşlardır. Kuranda bu konuda bir çok örnek vardır. Hazreti Yalup oğullarına; “

Ey yorumları! Allah sizin için İslam dinini beğenip seçti. O halde siz de Müslümanlar olarak can verin.”(Bakara; 2/132)

Hazreti lokmanın oğluna: “ Ey oğulcazım Allah’a ortak koşma! Çünkü şirk elbette büyük bir zulümdür.”(lokman; 31/13 )

Hazreti İbrahim ise bir duasında:” Rabbim! Beni ve soyumdan gelenleri namazı devamlı kılanlardan eyle“ niyazında bulunmuştur.”(İbrahim 14/40)

Anne babalar çocuklarına hediye vereceği zaman küçük veya büyük, kız veya erkek ayrımı yapmadan adaletli davranmalıdır. Çocukların birbirine karşı sevgi, saygı ve bağlılık duygularının gelişmesi için büyüklerine itimat ve güveni tam olmalıdır. Çocuklara ilgi, sevgi ve alınacak hediyelerde farklı davranmak, bazılarının şımarmalarına, bazılarının da şımarmalarına yol açar.

Saadet asrında geçen şu hadise ne kadar manidardır. Numan İbni beşir diyor ki;

“ Babam anamın zoru ile bir kısım malını bana bağışladı. Anam, bu hibeye sen Allah Resul’ünü şahit kılmadıkça sana itimat etmem diye babama söyledi. Bunun üzerine bazı mallarını bana bağışladığını peygamberin de şahit olmasını istedi Resulullah sallallahu aleyhi vesellem babama;“Numana yaptığın bu bağış gibi bütün çocuklarına da yaptın mı? Diye sordu. Babam hayır dedi. Bunun üzerine Resulullah; Allah’tan korkunuz da çocuklarınız arasında eşit muamele ediniz buyurdu. Müteakiben babam döndü ve hibe yaptığı mali geri aldı.”(Müslüm tercümesi 5/163)

Meşhur bir atasözümüz vardır,” akrep etmez, akrabanın akrabaya ettiğini.”