Yağmurdan sonra toprağın yapısı, bitki çeşitliliği gibi nedenlerden dolayı ortamda çeşitli kokular oluşabilir. Bu nedenle yağmurun ardından burnumuza gelen kokuları hepimiz farklı tanımlayabiliriz. Ancak bu konuda en yaygın olarak tarif edilen koku, toprak kokusu olarak ifade edilen kokudur. Bu kokunun kaynağı toprakta bulunan ve aktinomiset adı verilen bakterilerdir. Bu bakteriler toprak nemliyken gelişir ve toprak kuruduğunda sporlar üreterek çoğalmaya başlar. Yağmur yağdığında, toprağın içindeki bu sporlar yağmur damlalarının etkisiyle havalanır. Yağmur durduktan sonra ortamda oluşan nemli hava ise sporları havada oradan oraya taşıyarak burnumuza ulaştırır. Böylece toprak kokusu olarak tarif ettiğimiz aromatik bir koku alırız.

Bu kokuyu aslında ormanlık alanlarda daha sık fark ederiz. Toprak kurudukça, bakteriler toprakta sporlar üretir. Nemli hava sporları bize yani burnumuza taşır. Bu sporlar, yağmurla ilişkilendirilen özel, kendine özgü, dünyevi bir kokuya sahiptir. Bu bakteriler son derece yaygın bulunur. Dünyanın her yerinde, bu tatlı “yağmur sonrası” kokusuna rastlayabilirsiniz.

Aslında bilindiği üzere bakteriler nemli topraklarda çoğalırlar. Fakat bakteriler eğer toprak uzun süre kuru kalmış ise sporlarını bırakırlar. Bakteriler yaşamlarını devam ettirebilmek için spor hale bürünmektedirler, ancak ilk yağmur sonrası bu sporlar çarpıcı bir koku olarak geri dönerler.

Bir arkadaşınızla yağmur sonrası kokusu hakkında sohbet ettiğimizde, arkadaşınızın sizden başka bir hatırası ya da farklı bir koku anısı olabilir. Bu hatıra sonucunda ikinizin de aklından geçen koku aynı türde olmayabilir. Bununla birlikte, güzel bir hatıra olarak yağmurdan sonra havada hissettiğiniz ve ikinizin de aklında kalan bu koku, aslında güzel bir aroma halk diliyle güçlü bir toprak kokusudur.

Düşünce!

Toprak ne kadar zengin olursa olsun, ekilmedikçe ürün vermez. Kafalar da öyle… Ekilmeyen kafalar da fikir üretmez. (Seneca)

Kavramak için görmek, görmek için de dikkatle bakmak gerekir.(Pitigrilli)