Hayatta önemli olan şey, zafer değil, yarışmaktır. Asıl olan kazanmak değil, iyi mücadele etmektir". Baron de Coubertin

Önemli olan mücadele etmek. Kendi sınırlarını aşmak. Cesaret örneği sergilemek. Korkularını yenmek ve boyun eğmemektir.

Bunları yapan insan zaten kazanmıştır. İşin sonunda kaybetse ne olur kazansa ne olur. Marifet sonuçta değil, kazanmak için çıkılan yolculukta.

Meselenin sadece kazanmak ya da kaybetmek olmadığını, bundan fazlası da olduğunu öğrendiğiniz zaman, kazanmaya başlayacaksınız zaten. Zaferleri kazanmaktansa çabalamayı ve mücadele etmeyi öğrenmek daha mantıklı değil mi?

"Önemli olan kazanmak değil, katılmaktır" ifadesi, rekabetten ziyade katılımın ve çabanın değerini vurgular. İnsanları yalnızca sonuca odaklanmak yerine deneyime, kişisel gelişime ve takım çalışmasına odaklanmaya teşvik eder. Bu zihniyet, dayanıklılığı, yoldaşlığı ve bir şeyin parçası olmanın sevincini teşvik ederek daha olumlu ve kapsayıcı bir ortam yaratır.

Bir kişi sürekli olarak sadece kazanmaya odaklanarak, diğer insanlarla sağlıklı ilişkiler kurmayabilir, aile bağlarını ihmal edebilir veya kendini sürekli stres altında hissedebilir. Bu durumda, kazanmak hedefiyle yaşayan bir kişi, aslında kaybedebilir ve hayatın diğer önemli yanlarını gözden kaçırabilir.

Bir çalışanın sadece kazanmak üzerine odaklanarak, başarıya ulaşmak için her türlü etik değeri göz ardı etmesi, çalışma ortamında olumsuz bir atmosfer yaratabilir ve diğer iş arkadaşlarıyla iyi ilişkiler kurmasını engelleyebilir. Bu durumda, çalışanın kısa vadede kazanma hedefine ulaşması mümkün olsa da, uzun vadede itibarını kaybedebilir ve kariyeri olumsuz etkilenebilir.

Özet olarak, kazanmak önemlidir, ancak hayatta sadece kazanmaya odaklanmak yerine deneyimleri, ilişkileri ve değerleri göz ardı etmek yanlış bir yaklaşım olabilir. Önemli olan dengeyi sağlamaktır ve kazanma hedefini başarıyla gerçekleştirirken diğer alanlara da önem vermektir.

FIKRA

Günlerden bir gün adamın birisi camiye elinde kocaman bir bıçakla camiye dalar ve cemaata sorar:

– Müslüman olan birisi var mı?

Cemaat korkudan sesine çıkaramaz, sessizlikten sonra yaşlı bir amca ayağa kalkar:

– Ben Müslümanım der.

Bıçaklı adam ve yaşlı amca camiden çıkar, dışarıdaki inek sürüsünü gösterip:

– Amca şunları kurban edeceğim fakat ben beceremedim yardım edebilir misin der.

Yaşlı amca baya bir kurbanlık kestikten sonra ben yoruldum başka birisini bul der.

Adam bu sefer kanlı bıçaklı camiye girer ve sorar:

– Aranızda başka Müslüman var mı? Bıçakların kanlı olduğunu gören cemaat yaşlı amcayı kestiğini düşünür ve daha çok korkarak bir anda caminin imamına bakar, imam:

– Ne bakıyorsunuz ula birkaç rekât namaz kırdırdık diye hemen Müslüman mı olduk?