Vezir Rüstem Paşa, dünya üzerindeki bütün dinleri ve başka dinlere bağlı milletleri İslam Dini altında birleştirmek isteğini taşıyordu. Bu düşüncesini bir gün Kanuni Sultan Süleyman’a açtı. Bunun üzerine Kanuni Sultan, paşaya yerden bir çiçek beğenmesini söyledi. Paşanın seçtiği çiçeği eline aldı ve yapraklarını teker teker kopardı. Sonra çiçeğin üzerinde kalan tek renkli yaprağın hoşuna gidip gitmediğini Rüstem Paşa’ya sordu.

Hangisi daha güzel ve doğal? Tek renkli çiçeği mi beğendin, yoksa çok renkli çiçeği mi? Rüstem Paşa tereddüt etmeden ve fazla düşünmeye gerek görmeden cevap verdi. Sultanım, elbette ki çok renkli çiçek daha güzel ve cezbedici.

Paşanın cevabı, tam da Kanuni’nin beklediği cevaptı. Son sözünü artık rahatlıkla söyleyebilir ve gerekli mesajı vezire iletebilirdi. Dinler ülkemde bu çiçek gibidir. Bütün inançlar bu çiçeğin renklerini oluşturur. Ama tabii ki; İslam çiçeği bütün çiçeklerden daha güzel ve üstündür. Allah'ın sevdiği ve insanlar için tercih ve tavsiye ettiği İslam çiçeğidir.

Birçok dini ve milleti şemsiyesi altında toplayan Osmanlı ülkesinde en küçük köyünden başşehir İstanbul’a kadar cami, kilise ve havra yan yana bulunuyordu. Kimsenin ibadet ve inancına karışılmıyor, herhangi bir çatışma yaşanmıyordu. Geleceğin padişahlarından Sultan II. Mahmud da bu konuda aynen ataları Fatih, Yavuz ve Kanuni gibi düşünüyordu. Ülkemde, Müslümanları camide, Hristiyanları kilisede, Musevileri de havrada görmek bana mutluluk verir.